نکته مقدماتی: نبش قبر در حقوق ایران یک اقدام استثنایی و نیازمند مجوز قضایی است. مبنای کلی آن در چارچوب قواعد فقهی (حرمت نبش قبر)، قانون مجازات اسلامی (حفظ حرمت میّت و ضرورتهای تحقیق کیفری)، آیین دادرسی کیفری (اختیارات مقام قضایی در کشف حقیقت و معاینه جسد)، و آییننامههای سازمان پزشکی قانونی تعریف میشود. در موارد شبهه در علت مرگ، نقش پزشکی قانونی در مرحله درخواست، هم پل کارشناسی برای احراز ضرورت علمی اقدام و هم مجری تخصصی عملیات پس از صدور مجوز قضایی است. 1) مبانی و مجوز قضایی - اصل: نبش قبر بدون مجوز قضایی ممنوع است و میتواند واجد عنوان کیفری هتک حرمت میّت باشد (مواد 494 و 495 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 — بخش تعزیرات سابقاً هتک حرمت میّت را جرم میدانست و رویه همچنان بر منع است). - استثناء: در صورت «ضرورت شرعی/قانونی» از جمله کشف حقیقت در پروندههای کیفری، امکان نبش قبر با دستور مقام قضایی وجود دارد. مستند رویهای این اختیار در مواد کلی قانون آیین دادرسی کیفری 1392 از جمله: - مواد 92، 148، 149 و 160 به بعد:
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری