مراحل رسیدگی قضایی تا صدور دستور چگونه است؟

پاسخ کلی و عملیاتی (با استناد به مقررات ایران): 1) اصل ممنوعیت نبش قبر و استثناها - قاعده: نبش قبر شرعاً و قانوناً ممنوع است مگر با مجوز قانونی و ضرورت. مستند: ماده 494 قانون مجازات اسلامی 1392 (تعرض به جنازه و قبر جرم است) و مواد 635 و 636 ق.م.ا. تعزیرات درباره هتک حرمت میت. همچنین فتاوای فقهی، اصل حرمت نبش قبر را جز در موارد ضرورت (حق‌الناس/حق‌الله مانند کشف قتل، احقاق حق، آزمایش DNA، استیفای دیه یا ارث) تصدیق می‌کند. - استثنا: در صورت وجود ظن قوی یا شبهه مؤثر در علت مرگ که کشف حقیقت جز با کالبدگشایی ممکن نباشد، با دستور مقام قضایی و رعایت موازین شرعی و پزشکی قانونی، نبش قبر ممکن است. 2) مرجع صالح برای رسیدگی و صدور دستور - مرجع تعقیب: دادستان (دادسرای عمومی و انقلاب محل وقوع فوت/کشف جسد/محل دفن) به عنوان مدعی‌العموم و مقام تحقیق طبق مواد 22، 64، 92 و 98 قانون آیین دادرسی کیفری 1392. - مقام قضایی صادرکننده دستور: دادستان یا بازپرس تحت نظارت دادستان. در جرایم مهم و مواردی که نیازمند تحقیقات تخصصی است، بازپرس مأموریت می‌یابد (مواد 88، 92، 98، 148 و 159 ق.آ.د.ک). - اجرای عملیات: سازمان پزشکی قانونی کشور به عنوان مرجع تخصصی (ماده 160 و 161 ق.آ.د.ک و آیین‌نامه‌های سازمان پزشکی قانونی). 3) آغاز فرایند و نحوه مطرح شدن موضوع - شاکی خصوصی: اولیای دم، وراث، شرکت بیمه، ذی‌نفعان مالی/حقوقی، یا هر شخص مطلع می‌تواند شکایت یا گزارش ارائه دهد (مواد 64 و 66 ق.آ.د.ک). - گزارش ضابطان: پلیس یا بهیاران/بهداشت محیط یا بخشداری در صورت مشاهده قرائن غیرعادی یا گزارش‌های مردمی. - گزارش پزشکی: بروز علائم جدید پ