حجر در حقوق ایران به چه معناست و انواع آن کدام است؟

پاسخ به‌عنوان وکیل دادگستری ایران: 1) حجر در حقوق ایران چیست؟ - تعریف: حجر به معنای سلب یا محدودیت اهلیت شخص برای انجام اعمال حقوقی است. شخص محجور یا اصولاً توانایی انشاء و نفوذ اعمال حقوقی را ندارد یا این توانایی محدود است. - مبانی قانونی: - مواد 1207 تا 1217 قانون مدنی (تعریف محجورین و آثار حجر) - ماده 211 قانون مدنی (اهلیت برای معامله) - ماده 1210 قانون مدنی (سن بلوغ و اصل بر اهلیت پس از بلوغ، مگر اثبات خلاف) - مواد 1224 به بعد (قیمومت محجورین) - قانون امور حسبی، به‌ویژه مواد 46، 48، 58 و 120 به بعد (تشخیص حجر، نصب قیم، تحقیقات) 2) انواع حجر در حقوق ایران - حجر صغیر: - صغیر غیرممیز: اصولاً هیچ عمل حقوقی‌اش نافذ نیست (ماده 1212). - صغیر ممیز: اعمال حقوقی وی غیرنافذ است و نفوذ آن نیازمند تنفیذ ولی/قیم است؛ تملیکات بلاعوض به نفع او ممکن است با شرایط (استنباط از مواد 1212 و 1214). - حجر مجنون: - جنون اطباقی (دائمی): کلیه اعمال حقوقی در حال جنون باطل است (ماده 1213). - جنون ادواری: اعمال حقوقی در حالت افاقه صحیح است، در حال جنون باطل (همان ماده). - حجر سفیه (غیررشید): - شخصی که تصرفات مالی‌اش غیرعاقل