در مرحله بدوی چه اقداماتی مؤثرتر است؟

در دعاوی مربوط به حجر (عدم اهلیت) که نظر پزشکی قانونی نقش محوری دارد، اصل بر این است که نظر کارشناسی (از جمله پزشکی قانونی) «طریقیت» دارد نه «موضوعیت»؛ یعنی قاضی ملزم به تبعیت مطلق از آن نیست، اما معمولاً در صورت فقدان دلیل معارض قوی، به آن اتکا می‌کند. بنابراین برای اعتراض مؤثر در مرحله بدوی، باید هم از مسیرهای شکلی (آیین دادرسی) و هم از مسیرهای ماهوی (محتوایی) اقدام کنید. اهم اقدامات مؤثرتر در مرحله بدوی: 1) اعتراض در مهلت و تقاضای ارجاع به هیأت کارشناسی یا کمیسیون - مستند: مواد 257، 258، 259 قانون آیین دادرسی مدنی (ق.آ.د.م) درباره ارجاع امر به کارشناس، اعتراض به نظر کارشناس و ارجاع به هیأت سه‌نفره یا بیشتر. - اقدام: بلافاصله پس از ابلاغ نظریه پزشکی قانونی (کارشناسی)، ضمن لایحه مستدل، ایرادات را مطرح و تقاضای ارجاع به هیأت سه‌نفره روان‌پزشکی/فورنسیک و در صورت لزوم کمیسیون عالی پزشکی قانونی را بخواهید. در دعاوی حجر، ارجاع از کارشناس منفرد به هیأت سه‌نفره و سپس پنج‌نفره عرفاً پذیرفته می‌شود. 2) طرح ایرادات شکلی و ماهوی نسبت به نظریه - شکلی: - عدم رعایت تشریفات کارشناسی (ماده 261 ق.آ.د.م): عدم ابلاغ وقت معاینه به اصحاب دعوا، عدم اخذ سوابق کامل، عدم امضا یا عدم