راهنمای اعتراض به حکم حجر: زمانبندی، شیوههای عملی و نقش کارشناس رسمی و پزشکی قانونی 1) مبنای حقوقی حجر و اعتراض - حجر در قانون مدنی: مواد 1206 تا 1216 ق.م. (محجورین: صغیر، غیررشید، مجنون). اثبات جنون یا عدم رشد نیازمند احراز «عدم اهلیت» است. - رسیدگی در دادگاه خانواده: مطابق ماده 4 و بند «الف» ماده 3 قانون حمایت خانواده 1391، دعاوی مربوط به حجر و رفع حجر در صلاحیت دادگاه خانواده است. - تشریفات اثبات: طبق مواد 1257 و 1258 ق.م. و قواعد ادله اثبات دعوا؛ در امور مربوط به وضعیت روانی/رشد، نظر کارشناسی و پزشکی قانونی نقش کلیدی دارد. - قابل اعتراض بودن حکم/قرار: احکام حجر اصولاً قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استاناند (ماده 331 ق.آ.د.م.) و پس از آن در صورت وجود جهات، قابل فرجام یا اعاده دادرسی است. 2) مهلتها و زمانبندی اعتراض - تجدیدنظرخواهی: مهلت 20 روز از تاریخ ابلاغ واقعی یا قانونی رأی برای اشخاص مقیم ایران و 2 ماه برای مقیم خارج (مواد 336 و 339 ق.آ.د.م.). - فرجامخواهی: در صورتی که رأی از مصادیق قابل فرجام باشد یا به اعتبار نفی/اثبات حجر که از احوال شخصیه است، با استناد به ماده 367 ق.آ.د.م.؛ مهلت فرجام نیز 20 روز/2 ماه از ابلاغ رأی تجدیدنظر است. - اعاده دادرسی: در صورت کشف دلایل و اسناد جدید، تعارض مفاد حکم، یا خلاف بودن مستند حکم با اسناد متقلبانه و… بر اساس ماده 426 ق.آ.د.م.؛ مهلت 20 روز از تاریخ اطلاع به سبب اعاده (ماده 427). - رفع حجر پس از قطعیت: اگر حکم حجر قطعی شده باشد، ب
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
