پاسخ حقوقی (با استناد به قوانین ایران) 1) مهلت و شیوه اعتراض به حکم حجر - مرجع و نوع دعوا: حکم حجر (اعلان جنون، سفه یا غیررشید بودن، یا صغر) از احکام ماهوی و قابل تجدیدنظر است. مطابق ماده 331 قانون آیین دادرسی مدنی و اصول کلی، شخصی که ذینفع است (خود محجور پس از رفع حجر، ولیّ/قیم، ورثه، اشخاصی که از حکم متضرر میشوند) میتواند تجدیدنظرخواهی کند. - مهلت تجدیدنظر: - برای اشخاص مقیم ایران: 20 روز از تاریخ ابلاغ واقعی یا قانونی رأی (ماده 336 ق.آ.د.م). - برای مقیم خارج: 2 ماه از تاریخ ابلاغ. - فرجامخواهی: احکام حجر از جمله احکام قابل فرجام در دیوان عالی کشور نیستند مگر در قالب عناوین خاص منصوص؛ رویه معمول، ختم رسیدگی در تجدیدنظر است. - اعتراض شخص ثالث: اگر حکم حجر به حقوق شخص ثالث خلل وارد کند و وی طرف دعوا نبوده باشد، امکان اعتراض ثالث وفق مواد 417 به بعد قانون آیین دادرسی مدنی وجود دارد. - اعاده دادرسی: در صورت کشف دلایل جدید یا جهات قانونی دیگر، اعاده دادرسی مطابق مواد 426 به بعد ق.آ.د.م قابل طرح است. - رفع حجر (پس از صدور): اگر علت حجر زائل شود، درخواست رفع حجر از همان دادگاه صادرکننده حکم حجر طبق ماده 1203 قانون مدنی و قواعد مربوط مطرح میشود. رأی رفع حجر نیز قابل اعتراض در مواعید مقرر است. 2) آثار حکم حجر بر معاملات گذشته و آینده - اصل اثر از زمان صدور حکم نیست، بلکه از زمان وجود علت حجر است. مطابق مواد 1207 و 1208 و 1214 و 1215 قانون مدنی: - صغیر و مجنون دائمی: مطلقاً محجورند؛ معاملات ایشان اصولاً باطل است (ماده 1212 و 1213 نسبت به مجن
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری