تفاوت حق نسق با مالکیت عین زمین چیست؟

توضیح کاربردی و مستند: تفاوت «حق نسق زراعی» با «مالکیت عین زمین» 1) تعریف‌ها به زبان ساده - مالکیت عین زمین: مالکیتِ رقبه (خودِ زمین) است؛ مالک حق دارد زمین را بفروشد، اجاره دهد، رهن بگذارد، تغییر کاربری (با رعایت قوانین) پیگیری کند و از منافع آن بهره‌برداری کند. این حق، کامل‌ترین حق عینی بر مال غیرمنقول است و در اصول کلی قانون مدنی (مواد 30 و 31 ق.م.) ریشه دارد. - حق نسق زراعی (حق نسق/حق زارعانه/حق ریشه): حقی است عرفی–قانونی که برای زارعِ متصرف و کشت‌کننده نسبت به زمین دیگری (غالباً موقوفه، خالصه یا ملکیِ اشخاص) شکل می‌گیرد؛ ناشی از سال‌ها تصرف، احیاء، آبادانی، انجام عملیات زراعی و پرداخت حقوق متعلقه به مالک. این حق، بر عین زمین «مالکیت» ایجاد نمی‌کند، اما برای زارع بر منافع و بقای تصرف حمایتی قوی ایجاد می‌نماید و در برابر مالکِ عین قابل استناد است. 2) مبانی حقوقی و رویه - قانون مدنی: اصل تسلط مالک (مواد 30 و 31)، لزوم احترام به منافع و عقود (مواد 10، 219 به بعد). هرچند قانون مدنی اصطلاح «حق نسق» را تصریح نکرده، اما حقوق عرفیِ زارعان در قالب «حق کسب‌شده» و منافع مورد حمایت قرار گرفته است. - قانون اصلاحات ارضی و مقررات بعدی: در جریان اصلاحات ارضی، حقوق زارعان بر اراضی کشاورزی به رس