خلاصه پاسخ: - اصل بر مسئولیت مدنی جبران خسارت است؛ بسته به رابطه استخدامی و نحوه انجام وظیفه، ممکن است مسئولیت متوجه شخص مأمور، کارفرما/مؤسسه حفاظتی یا هر دو باشد. - در صورت وجود جرم (مثل ضربوجرح عمدی)، مسئولیت کیفری مأمور نیز مطرح است؛ برای کارفرما در برخی موارد مسئولیت کیفری مستقیم وجود ندارد، اما میتواند به جهت ترک نظارت یا بهکارگیری افراد فاقد صلاحیت با عناوینی مثل بیاحتیاطی یا تقصیر در گزینش، مواجه شود. - در موارد دخالت «دفاع مشروع» یا «اجرای قانون» و «اذن مقام صالح»، مسئولیت کیفری و مدنی میتواند منتفی یا کاهش یابد، مشروط به احراز شرایط قانونی. 1) مبانی و انواع مسئولیت - مسئولیت مدنی (جبران خسارت): مواد 1 و 2 و 3 قانون مسئولیت مدنی 1339 و مواد 328 و 331 قانون مدنی. هرکس بدون مجوز قانونی به دیگری زیان وارد کند، ضامن جبران آن است. اگر ورود خسارت ناشی از تقصیر مستخدم در حین انجام وظیفه و بهمناسبت آن باشد، کارفرما نیز حسب مورد مسئول شناخته میشود. - مسئولیت کارفرما نسبت به اعمال مأمور: ماده 12 قانون مسئولیت مدنی مقرر میکند کارفرمایان نسبت به خسارات وارد از جانب کارکنان خود که در حین انجام کار یا به مناسبت آن وارد آمده، مسئولاند، مگر اینکه ثابت کنند تمام احتیاطهای لازم را بهعمل آورده یا اگر احتیاط میکردند باز هم جلوگیری ممکن نبود. در این صورت، کارفرما میتواند پس از جبران، علیه مستخدم مقصر رجوع کند. -
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
