پاسخ حقوقی (با رویکرد وکالتی) ۱) منظور از «ماده ۷۵» چیست و دیوان چگونه به آن مینگرد؟ - در رویه دیوان عدالت اداری، ارجاع به «ماده ۷۵» غالباً ناظر به ماده ۷۵ قانون آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲ (با اصلاحات بعدی) است. این ماده ناظر به اعتبار امر مختومه (اعتبار امر قضاوتشده) و منع رسیدگی مجدد در مواردی است که موضوع واحد قبلاً در دیوان یا مرجع صالح دیگر تعیین تکلیف قطعی شده باشد؛ همچنین در برخی فروض، به عدم قابلیت استماع دعوا به لحاظ وجود رأی قطعی سابق یا طینشدن صحیح تشریفات طرح دعوا ارتباط مییابد. - دیوان در مقام اعمال ماده ۷۵، به سه محور اساسی مینگرد: 1) وحدت اصحاب دعوا: همان اشخاص حقیقی/حقوقی طرف دعوا باشند یا قائممقام قانونی آنها؛ 2) وحدت موضوع و سبب: موضوع خواسته و مبنای حقوقی/وقایع مؤثر، با دعوای سابق یکسان باشد؛ 3) وجود رأی قطعی سابق یا وضعیت حقوقی قطعی: در همان قلمرو صلاحیت، نسبت به همان موضوع اتخاذ تصمیم نهایی شده باشد. - نتیجه عملی: اگر هر سه شرط جمع باشد، دیوان دعوای جدید را به استناد ماده ۷۵ قابل استماع ندانسته یا رد میکند. اگر یکی از ارکان مخدوش باشد (تغییر سبب، تغییر موضوع، تفاوت طرفین، یا حدوث اوضاع و احوال جدید)، استناد به ماده ۷۵ قابلیت پذیرش ندارد. ۲) راهنمای تهیه لایحه برای «رد استناد
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری