اعتراض ثالث چیست و در چه مواردی قابل طرح است؟

اعتراض ثالث چیست و در چه مواردی قابل طرح است؟ (به همراه راهنمای مدارک لازم) 1) تعریف و مبنای قانونی - اعتراض ثالث یکی از طرق فوق‌العاده شکایت از رأی است که به اشخاصی که «طرف دعوا نبوده‌اند» ولی رأی صادره به حقوق آنها لطمه زده یا آن را تضییع کرده، اجازه می‌دهد نسبت به آن رأی اعتراض کنند. - مبنای قانونی: مواد 417 تا 425 قانون آیین دادرسی مدنی. همچنین در اجرای احکام، مواد 146 و 147 همان قانون درباره اعتراض ثالث اجرایی (نسبت به عملیات اجرایی) قابل استناد است. 2) انواع اعتراض ثالث - اعتراض ثالث اصلی (ماده 417 ق.آ.د.م): وقتی شخص ثالث اساساً در دعوای سابق طرف نبوده و رأی به حقوق او خلل وارد کرده باشد. این اعتراض با تقدیم دادخواست مستقل به مرجع صادرکننده رأی مطرح می‌شود. - اعتراض ثالث طاری (ماده 419): وقتی در جریان رسیدگی به دعوای جدید، یکی از طرفین برای دفاع به رأی قطعی استناد می‌کند و طرف دیگر که در آن رأی ثالث محسوب می‌شود، برای دفع اثر آن رأی، اعتراض ثالث را در همان دادرسی مطرح می‌کند. - اعتراض ثالث اجرایی: ناظر به عملیات اجرایی رأی در اجرای احکام (مواد 146 و 147). موضوع آن معمولاً تعلق مال توقیف‌شده به ثالث یا تعارض اجرای حکم با حقوق ثالث است. 3) شرایط طرح اعتراض ثالث - معترض باید «ثالث» باشد: یعنی در دعوایی که منتهی به رأی مورد اعتراض شده، به‌عنوان خواهان یا خوانده حضور نداشته باشد (ماده 417). - رأی معترض‌عنه باید به «حقوق مکتسبه و قانونی» ثالث خلل وارد کرده باشد؛ صرف نارضایتی کافی نیست. - قابلیت اعتراض: اصولاً نسبت به احکام قطعی قابل طرح است؛ اما در عمل نسبت به آراء غیرقطعی که منشأ اضرار ف