پاسخ کوتاه: توافقات مالی بلهبرون (مثل میزان و نحوه پرداخت مهریه، نحله، هدایای نقدی، شروط ضمن عقد مالی و...) در صورتی که با قصد جدی طرفین، اهلیت، موضوع معین و مشروعیت جهت، و بهصورت قابل اثبات منعقد شوند، «اصلًا» طبق ماده 10 قانون مدنی معتبر و لازمالوفاست؛ اما برای قابلیت اجرا و اثبات، رعایت شکل و ادله اثبات اهمیت حیاتی دارد. بهترین راه، درج آن در سند رسمی نکاح یا تنظیم سند رسمی/عادی معتبر و امضا توسط طرفین و شهود است. وعدههای شفاهی بدون دلیل کافی معمولاً در مقام دعوی با دشواری اثبات روبهرو میشوند. توضیح حقوقی و نکات کلیدی: 1) مبنای اعتبار - ماده 10 قانون مدنی: قراردادهای خصوصی که مخالف صریح قانون نباشند، نافذند. بنابراین توافقات مالی بلهبرون، اگر خلاف قوانین آمره (مثل اسقاط نفقه در آینده بهطور مطلق، یا شروط مغایر نظم عمومی) نباشد، معتبر است. - مواد 183، 190 قانون مدنی: تحقق عقد نیازمند قصد، رضا، اهلیت، معین بودن موضوع، و مشروعیت جهت است. اگر این ارکان در جلسه
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
