پاسخ کوتاه: اصولاً توافقات بلهبرون اگر شرایط صحت قراردادها را داشته باشند، میتوانند الزامآور و قابل استناد در دادگاه باشند؛ اما اگر صرفاً وعدههای کلی و بدون تعهد مشخص باشند، غالباً صرف «وعده اخلاقی» تلقی شده و ضمانت اجرای حقوقی مستقیم ندارند. راهحل، تبدیل توافقات به تعهدات روشن، مکتوب و قابل اثبات است. توضیح حقوقی: 1) ماهیت حقوقی بلهبرون - بلهبرون بهخودیِخود عنوان قانونی خاص ندارد، اما آنچه در آن توافق میشود میتواند بهصورت: - تعهد به انجام کار (مانند تهیه جهیزیه در حد مشخص، برگزاری مراسم با شرایط معین، تهیه طلا یا مهیا کردن مسکن در سطح توافقشده)، - یا تعهد به پرداخت وجه/تحویل مال، - یا شرط ضمن عقد نکاح یا ضمن عقد لازم دیگر تنظیم گردد. در این صورت مشمول قواعد عمومی قراردادها (مواد 10، 190 و 219 قانون مدنی) است. - ماده 10 قانون مدنی: قراردادهای
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
