تعویق صدور حکم یکی از نهادهای ارفاقی در حقوق کیفری ایران است که به قاضی اجازه میدهد پس از احراز مجرمیت، صدور حکم را برای مدتی به تعویق بیندازد تا فرصت اصلاح و پیشگیری از تکرار جرم فراهم شود. مبنای قانونی آن در مواد 40 تا 44 قانون مجازات اسلامی 1392 (و نیز مواد مرتبط آیین دادرسی کیفری درباره قرار نظارت قضایی) آمده است. شرایط اعمال تعویق صدور حکم (بهطور خلاصه و مستند): 1) احراز مجرمیت و پیشبینی اصلاح مرتکب - قاضی باید ابتدا اصل ارتکاب جرم و انتساب آن را احراز کند، اما با توجه به شخصیت مرتکب، اوضاع و احوال ارتکاب جرم، سابقه و وضعیت فردی و اجتماعی، امکان اصلاح وی را محتمل بداند. - مستند: ماده 40 ق.م.ا. 2) فقدان سابقه محکومیت کیفری مؤثر - مرتکب نباید دارای محکومیت کیفری مؤثر باشد. - محک
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
