ارتباط مؤثر شامل گوش دادن فعال، تماس چشمی و صبر زیاد است. اجازه دهید بیمار احساس کند نظرش مهم است و در تصمیماتش مشارکت دارد. از لحن آرام و مثبت استفاده کنید و از بحث یا سرزنش پرهیز کنید. گاهی فقط بودن در کنار بیمار بدون صحبت، آرامشبخش است. تشویق بیمار به انجام کارهای کوچک مستقل، حس ارزشمندی او را بالا میبرد.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری