در ادبیات فارسی، عشق غالباً عرفانی و روحانی است، اما در ادبیات غربی بیشتر زمینی و انسانی. با این حال هر دو به تجربه درونی و تحول فردی اشاره دارند. در آثار مولوی و دانته، عشق وسیلهای برای تعالی روح است. این شباهتها نشاندهنده پیوندهای انسانی فراتر از مرزهاست.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
