اولویتبندی اعزام واحد گشتی باید مبتنی بر اصول قانونی ضرورت، فوریت و تناسب و در چارچوب تکالیف ضابطان دادگستری صورت گیرد. معیارهای اصلی به شرح زیر است: - تهدید فوری علیه جان و تمامیت جسمانی: هرگاه گزارش متضمن خطر فعلی یا قریبالوقوع علیه نفس، عرض یا آزادی تن باشد (مانند نزاع مسلحانه، تیراندازی، آدمربایی، تجاوز یا خودزنی و خودسوزی)، اعزام در بالاترین سطح اولویت قرار میگیرد. این تقدم از اصول کلی حمایت از حق حیات (اصل 22 قانون اساسی) و قاعده دفاع مشروع پشتیبانی میشود که خطر فعلی یا قریبالوقوع علیه جان و عرض را مجوز اقدام فوری میداند (ماده 156 قانون مجازات اسلامی 1392). همچنین، در جرایم مشهود، ضابطان مکلف به اقدام آنی و مؤثرند (مواد 45 و 46 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 با اصلاحات بعدی). - وقوع یا قریبالوقوع بودن جرم (جرم مشهود): اگر واقعه در حال وقوع باشد یا بلافاصله پس از وقوع با علائم مشهود گزارش شود، به دلیل اختیارات و تکالیف خاص ضابطان در وضعیت جرم مشهود، اعزام باید فوری انجام شود. در این وضعیت، ضابط مکلف است برای جلوگیری از فرار متهم، امحای آثار جرم و حفظ صحنه، بیدرنگ اقدام و مراتب را به مقام قضایی اعلام کند (مواد 45
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
