در صورت رفتار نامناسب مأموران، چه سازوکاری برای رسیدگی وجود دارد؟

در صورت رفتار نامناسب مأموران، چه سازوکاری برای رسیدگی وجود دارد؟ اصل حق دادخواهی و مصونیت‌های اساسی شهروندان: بر اساس اصول 22، 32، 34، 37، 38 و 39 قانون اساسی، حیثیت، جان، مال و آزادی‌های مشروع شهروندان مصون است؛ دستگیری و بازداشت جز به حکم و ترتیبی که قانون مقرر کرده ممنوع است؛ شکنجه برای اخذ اقرار ممنوع و هتک حرمت اشخاص—even مجرم—موجب مجازات است. قوه قضائیه موظف به رسیدگی به تظلمات و تعقیب بزهکاران است (اصل 156). قلمرو رفتار نامناسب و جرم‌انگاری آن: هرگونه توقیف یا بازداشت غیرقانونی، اعمال خشونت، تحقیر، اجبار به اقرار، ورود غیرمجاز به منزل، سلب حقوق مصرح در قانون اساسی و سایر تعرض‌ها از مصادیق رفتار نامناسب است و بسته به مورد می‌تواند عنوان کیفری پیدا کند؛ از جمله: - سلب حقوق مقرر در قانون اساسی توسط مأمور یا مقام دولتی (ماده 570 قانون مجازات اسلامی، کتاب پنجم تعزیرات). - بازداشت یا توقیف غیرقانونی یا ادامه آن بیش از مهلت قانونی توسط مأمور (از جمله مواد 575 و مرتبط در همان قانون). - ایراد ضرب و شکنجه برای اخذ اقرار یا آمر بودن به آن (مواد 578 و 579 همان قانون؛ اصل 38 قانون اساسی). - ورود غیرمجاز مأموران به منازل و اماکن خصوصی خارج از موارد پیش‌بینی‌شده در قانون (ماده 5