خلاصه کوتاه: - اصل بر لزوم قرارداد ضمان است و ضامن بهصرف اراده خود نمیتواند از ضمانت “انصراف” بدهد. - خروج از ضمانت معمولاً تنها با یکی از این راهها ممکن است: وفای به عهد (تسویه وام)، ابراء از سوی طلبکار، انتقال تعهد با رضایت همه (ضمان جدید/نقل ذمه)، انحلال عقد به تراضی، انحلال به سبب قانونی، یا بطلان/قابلیت فسخ به دلیل ایرادات حقوقی. - قبل از پرداخت وام: اگر قرارداد ضمان منعقد و نافذ شده باشد، انصراف یکجانبه ممکن نیست مگر با توافق مرتهن/بانک یا وجود حق فسخ قانونی. - بعد از پرداخت وام: اگر وامگیرنده بدهی را تسویه نکرده باشد، تعهد ضامن باقی است. پس از تسویه کامل اصل و متفرعات، ضمان منتفی میشود. برای زودتر رهایی، نیاز به ابراء یا جایگزینی ضامن با رضایت بانک دارید. تحلیل و استنادات حقوقی: 1) ماهیت ضمان در قانون مدنی - طبق ماده 684 ق.م.: «عقد ضمان عبارت است از اینکه شخصی مالی را که بر ذمه دیگری است به عهده بگیرد.» با انعقاد صحیح، ذمه مدیون اصلی بهنفع طلبکار بری و ذمه ضامن مشغول میشود (ماده 698 ق.م. در ضمان نقل ذ
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری