راهنمای عملی و حقوقی انصراف ایمن از ضمانت وام و فهرست اسناد لازم نکته کلیدی: در حقوق ایران «ضمانت» (بهویژه ضمانت بانکی یا ضامنِ وام اشخاص) یک تعهد مستقل و لازمالاجراست و اصل بر بقای آن تا ایفای دین یا ابراء (بریالذمه شدن) است. انصراف یکجانبه ضامن، بهطور معمول ممکن نیست مگر: - شرط حقّ فسخ/انصراف برای ضامن در قرارداد پیشبینی شده باشد؛ یا - مرتهن/طلبکار (بانک یا مؤسسه) صریحاً به آزادسازی ضامن رضایت دهد (ابراء یا تبدیل تعهد/تبدیل شخص مدیون)؛ یا - جایگزینی ضامن مورد قبول طلبکار صورت گیرد؛ یا - دین اصلی ساقط شود (پرداخت، تهاتر، اقاله، مرور زمان در موارد خاص اسنادی – با احتیاط)، یا قرارداد بالکل منفسخ/باطل گردد. مبانی قانونی کوتاه: - قانون مدنی: مواد 684 به بعد (ضمان)، 698 به بعد (آثار ضمان)، 292 (سقوط تعهدات)، 264 (اسباب سقوط تعهد)، 219 (لازمالعقد بودن قراردادها)، 10 (اصل آزادی قراردادها)، 220 و 221 (وفای به عهد). در ضمان مدنی، انتقال دین به ذمه ضامن ممکن است؛ اما در عمل بانکی، «تعهد تضامنی/کفالت پرداخت» رایج است که خروج از آن بدون رضایت بانک معمو
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
