تفاوت ضمانت تضامنی با ضمانت ساده چیست و چرا برای انصراف اهمیت دارد؟

پاسخ به‌صورت کاربردی و مستند به قوانین ایران: 1) تعریف و تفاوت «ضمانت ساده» با «ضمانت تضامنی» - ضمانت ساده (ضمانت به معنای عام در قانون مدنی): در حقوق ایران اصل بر این است که ضمانت، انتقال دین از مدیون اصلی به ضامن است مگر خلاف آن شرط شود. اما در روابط بانکی و مالی امروز، معمولاً از نهاد «کفالت/ضمانت پرداخت» به‌صورت تعهد ضامن در کنار بدهکار استفاده می‌شود. در حالت ساده (غیرتضامنی): - طلبکار باید ابتدا به مدیون اصلی مراجعه کند و در صورت عدم وصول، به ضامن رجوع کند (حق تقدم مراجعه به مدیون اصلی). - ضامن می‌تواند «ایرادات» مدیون اصلی را در برابر طلبکار مطرح کند (مثل بطلان قرارداد اصلی، وفای به عهد، تهاتر). - تکلیف پرداخت ضامن به‌نوعی تابع سرنوشت دین اصلی است و ضامن در معرض مطالبه مستقیم و فوری قرار نمی‌گیرد مگر پس از عدم ایفای تعهد توسط بدهکار. - مستند: مواد 684 تا 709 قانون مدنی در باب ضمان، به‌ویژه مواد 698 و 699 درباره آثار ضمان و امکان اشتراط. - ضمانت تضامنی (تعهد تضامنی در کنار مدیون): در این نوع، طلبکار حق دارد «مستقیماً و به انتخاب خود» به هر یک از بدهکار اصلی یا ضامن رجوع کند و هر دو در برابر طلبکار در حکم «مسئولیت مشترک و مستقل» هستند. - طلبکار نیاز به اثبات عدم پرداخت بدهکار اصلی ندارد؛ رجوع مستقیم به ضامن م