چه گزینه‌هایی برای جایگزینی ضمانت وجود دارد؟

در مقام وکیل، ابتدا باید روشن کنم: «انصراف از ضمانت» در حقوق ایران به‌سادگی یک‌طرفه و بدون رضایت ذی‌نفعان ممکن نیست. ضمانت (کفالت دین/ضمان تضامنی یا ضم ذمه به ذمه) یک تعهد قراردادی است و خروج ضامن معمولاً نیازمند توافق همه طرف‌ها یا تحقق شرایط قانونی/قراردادی خاص است. مبانی قانونی مرتبط: مواد 684 تا 723 قانون مدنی (باب ضمان)، ماده 402 قانون تجارت (در خصوص مسئولیت ضامنین برات/سفته/چک به طور خاص)، و همچنین شرایط عمومی قراردادهای بانکی و دستورالعمل‌های بانک مرکزی. الف) امکان و حدود «انصراف» از ضمانت - اصل لزوم قراردادها: ماده 219 قانون مدنی. خروج ضامن جز با تراضی داین (بانک/مرتهن) و بدهکار یا تحقق یکی از اسباب سقوط تعهد (ایفاء دین، ابراء، تبدیل تعهد و...) ممکن نیست. - ابراء ضامن: داین می‌تواند ضامن را ابراء کند (ماده 289 ق.م). این رایج‌ترین راه رهایی ضامن است، اما اراده داین لازم است. - تبدیل تعهد/تبدیل شخص متعهد: با موافقت داین، تعهد ضامن می‌تواند به تعهد شخص جایگزین تبدیل شود (مواد 292 و 293 ق.م؛ تبدیل تعهد به اعتبار شخص متعهد). - سقوط ضمان به تبع پرداخت: با تسویه کامل و قطعی دین اصلی، ضمان نیز ساقط می‌شود (مواد 7