پاسخ کوتاه و کاربردی 1) ماهیت حقوقی «دیه شهید» - «دیه» اصولاً جبران خسارتِ جنایت بر نفس یا عضو است و یک «حق مالی» برای اولیای دم مقتول محسوب میشود (مواد 448، 449، 450، 462 و بعد قانون مجازات اسلامی 1392). - از نظر حقوق ارث، دیه پس از استقرار و قطعیت (مثلاً با صدور حکم یا مصالحه و استیفاء) به عنوان مالِ متوفی یا حق اولیای دم تلقی میشود و مطابق قواعد ارث بین ورثه تقسیم میشود؛ مگر اینکه قانون خاص ترتیب دیگری مقرر کرده باشد. - اگر درباره «شهدا» قانون خاص وجود داشته باشد (مثلاً بنیاد شهید و امور ایثارگران، مقررات بیمه، یا کمکهزینهها و مستمریها)، آن مبالغ میتواند تابع مقررات خاص خودش باشد و لزوماً قواعد ارث بر آن حاکم نیست. اما «دیه» بهعنوان نهاد فقهی-کیفری در قانون مجازات اسلامی، در اصل تابع قواعد عمومی ارث است. 2) اشخاص و ترتیب بهرهمندی الف) اولیای دم و حق قصاص/دیه - اولیای دم مطابق ماده 351 ق.م.ا. عبارتاند از: ورثه مقتول بهجز شوهر یا زن. این قاعده ناظ
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
