بار اثبات بر عهده چه کسی است و معیار ارزیابی دادگاه چیست؟

پاسخ کوتاه و کاربردی 1) عنوان دقیق دعوی و مبنای حقوقی - در حقوق ایران «تهمت و افترا» اگر به حدّ نسبت‌دادن زنا یا لواط برسد، مصداق قذف است (مواد 245 تا 261 قانون مجازات اسلامی) و جنبه کیفری دارد. اما در حوزه خانواده، معمولاً بحث بر سر رفتاری است که موجب عُسر و حَرَج، سوء معاشرت، یا هتک حیثیت زوجه/زوج می‌شود و می‌تواند مستند درخواست طلاق قرار گیرد. - مهم‌ترین مبانی طلاق در این وضعیت: - عسر و حرج زوجه به استناد ماده 1130 قانون مدنی (رفتار موهن، سوء‌رفتار مستمر، هتک حیثیت و حرمت، بدرفتاری غیرقابل تحمل). - تخلف از حسن معاشرت (مواد 1103 و 1108 قانون مدنی) به‌عنوان قرینه بر ایجاد عسر و حرج. - در صورت احراز قذف یا افترا در مرجع کیفری، رأی کیفری می‌تواند قرینه قوی برای دادگاه خانواده باشد. - برای زوج، اصل طلاق به اراده او (ماده 1133) برقرار است، اما اگر بخواهد «بدون پرداخت حقوق مالی» یا برای اثبات نشوز زوجه به دلیل افترا، نیازمند اثبات است. 2) بار اثبات با چه کسی است؟ - اصل کلی: مدعی باید ادعا را ثابت کند (اصل «البینه علی المدعی»؛ ماده 1257 قانون مدنی و مواد 199 و 358 قانون آیین دادرسی مدنی). - اگر زوجه به استناد تهمت/افترا خواهان طلاق است: - بار اثبات تحقق ر