در دعاوی خانوادگی ناشی از تهمت، افترا، توهین یا خشونت کلامی/روانی، امکان درخواست اقدامات موقتی برای حمایت فوری از بزهدیده (زوجه یا زوج) وجود دارد. مهمترین ابزارهای حمایتی و مستندات قانونی مرتبط به شرح زیر است: 1) دستور موقت و قرار تأمین خواسته/دعوای موقت - مبنا: مواد 310 تا 325 قانون آیین دادرسی مدنی (دستور موقت)، مواد 108 تا 129 (تأمین خواسته)، ماده 7 قانون حمایت خانواده 1391 (صلاحیت شورای حل اختلاف در برخی امور فوری) و ماده 20 همان قانون (صلاحیتهای دادگاه خانواده). - موارد کاربرد: - منع موقت هرگونه مزاحمت، تهدید، تماس، یا نزدیکی به بزهدیده و اشخاص تحت تکفل. - منع انتشار مطالب افتراآمیز در شبکههای اجتماعی، گروههای خانوادگی یا محیط کار (حذف موقت محتوا و منع بازنشر). - منع خروج فرزند مشترک از محل سکونت/کشور بدون رضایت دارنده حضانت (در صورت خوف اضرار). - دستور موقت نسبت به حضانت و ملاقات طفل تا تعیین تکلیف نهایی (ماده 7 و 29 قانون حمایت خانواده؛ مواد 41، 45 و بعد قانون حمایت خانواده در مورد حضانت و ملاقات). - الزام به ترک منزل مشترک توسط مرتکب در صورت احراز ضرورت حفاظتی (با ارجاع به اختیارات دادگاه خانواده در صدور دستورات موقت ب
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
