حضانت و ملاقات فرزندان در بستر تهمت و افترا چگونه تعیین می‌شود؟

در چارچوب حقوق خانواده ایران، حضانت و حق ملاقات در دعوای طلاق—even زمانی که یکی از والدین مدعیِ تهمت و افترا علیه دیگری است—بر پایه مصلحت طفل (به عنوان معیار برتر) تعیین می‌شود. ادعای تهمت/افتراء می‌تواند در ارزیابی صلاحیت اخلاقی و روانی والد و نحوه اعمال حضانت و ملاقات اثر بگذارد، اما به‌تنهایی و بدون اثبات قضایی و ارتباط مؤثر با مصلحت طفل، موجب سلب خودکار حضانت یا قطع ملاقات نمی‌شود. چارچوب قانونی اصلی - قانون مدنی: - مواد 1168 تا 1179 (حضانت و نفقات اطفال)، به‌ویژه: - ماده 1169: ترتیب اولیه حضانت طفل تا 7 سالگی با مادر و پس از آن با پدر است؛ ولی این قاعده تابع مصلحت طفل است. - ماده 1170: اگر مادر در مدتی که حضانت با اوست مبتلا به جنون شود یا به دیگری شوهر کند، حق حضانت او نسبت به طفل از بین می‌رود (با تفسیر قضایی مبتنی بر مصلحت طفل). - ماده 1173: هرگاه در اثر عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقیِ والد یا مادر، صحت جسمانی یا تربیت طفل در معرض خطر باشد، محکمه می‌تواند تصمیمات مقتضی (سلب یا تحدید حضانت/ملاقات) اتخاذ کند. مصادیق از جمله اعتیاد زیان‌آور، فساد اخلاقی، اشتهار به فحشا، ابتلا به بیماری‌های روانی مؤثر، س