تشخیص گوینده با چه روش‌هایی انجام می‌شود؟

به‌عنوان وکیل، ابتدا یادآور می‌شوم که موضوع «تشخیص گوینده» (Speaker Identification/Verification) علاوه بر جنبه‌های فنی، آثار حقوقی مهمی در دعاوی کیفری و حقوقی دارد؛ از جمله در اثبات نسبت‌دادن گفتار به شخص معین، احراز اصالت ادله الکترونیکی و ارزیابی حجیت کارشناسی. بنابراین هم روش‌های فنی و هم چارچوب‌های قانونی باید همزمان مدنظر باشد. بخش اول: چارچوب حقوقی در ایران - ادله الکترونیکی و اصالت: مطابق قانون جرایم رایانه‌ای (مصوب 1388) و آیین‌نامه‌های مربوط، داده‌های الکترونیکی می‌توانند به‌عنوان دلیل پذیرفته شوند، مشروط به احراز اصالت، تمامیت و انتساب. قانون آیین دادرسی کیفری 1392 نیز ارجاع به کارشناس و آزمایش‌های تخصصی را تجویز کرده است (مواد 159، 160، 161 ق.آ.د.ک درباره کارشناسی و ادله علمی). ماده 648 قانون مجازات اسلامی (بخش تعزیرات) در خصوص افشای اسرار حرفه‌ای نیز نسبت به کارشناسان حاکم است. - ارجاع به کارشناس رسمی: در عمل، تشخیص گوینده به کارشناس رسمی صدا و تصویر یا آزمایشگاه‌های مورد وثوق مراجع قضایی ارجاع می‌شود. نظریه کارشناسی باید مستند، مستدل و متکی بر روش‌های علمی پذیرفته‌ شده باشد (مواد 161 و 171 ق.آ.د.ک). - حجیت و ارزیابی دادگاه: نظریه کارشناسی برای دادگاه طریقیت دارد نه موضوعی