پاسخ کوتاه و کاربردی (با استناد به قوانین ایران) 1) اصل صحت وقف و امکان وقف بر اولاد ذکور - بر اساس مواد 55 تا 91 قانون مدنی، وقف عقدی لازم است که موجب حبس عین و تسبیل منفعت میشود. وقف بر اولاد (از جمله اختصاص به اولاد ذکور) در فقه امامیه پذیرفته شده و در حقوق ایران نیز اصل آن صحیح است، مشروط به رعایت شرایط عمومی و اختصاصی وقف. - مطابق ماده 61 ق.م. واقف میتواند منافع موقوفه را بر طبقات و افراد معین تخصیص دهد. بنابراین وقف بر اولاد ذکور (به صورت خاص یا به عنوان طبقه اول) فینفسه ممنوع نیست؛ اما باید قواعد عمومی عدم مخالفت با قوانین آمره و نظم عمومی رعایت شود. 2) شرایط اساسی صحت وقف اولاد ذکور الف) شرایط مربوط به واقف - قصد و رضا: واقف باید اهلیت قصد داشته و اقدام او ناشی از اراده آزاد باشد (مواد 190، 191، 195 ق.م.). اکراه، اشتباه مؤثر یا فقدان قصد موجب بطلان/عدم نفوذ است. - اهلیت: واقف باید بالغ، عاقل و رشید باشد و در تصرف در اموال خود محجور نباشد (مواد 1207، 1210، 190 و 958 ق.م.). محجور یا سفیه در امور غیرضروری بدون اذن ولی/قیم نافذ نیست. - مالکیت و سلطه بر عین موقوفه: واقف باید مالک عین باشد و حق نقل و انتقال داشته باشد (ماده 57 ق.م.). وقفِ مال غیر یا مال مشاع بدون اذن
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
