پاسخ کوتاه و کاربردی (با استناد به قانون مدنی و فقه امامیه): 1) اصل صحت و امکان وقف بر اولاد ذکور - مطابق ماده 55 قانون مدنی، وقف تسبیل عین و حبس منفعت برای مقصود مشروع است. وقف بر “اولاد ذکور” (پسران) در فقه امامیه و حقوق ایران صحیح است، مگر آنکه جهت نامشروع یا مغایر نظم عمومی باشد. - ماده 61 مقرر میدارد: واقف میتواند حسبالمقدور مصارف و موقوفعلیهم را تعیین کند. بنابراین تخصیص منافع به پسران (اولاد ذکور) معتبر است. 2) حدود و نوع حق فرزندان ذکور - حق فرزندان ذکور نسبت به موقوفه “حق انتفاع از منافع” است، نه مالکیت عین. عین موقوفه حبس و غیرقابل نقل و انتقال است (ماده 57). - نحوه انتفاع (سهم هر کدام، نوبت، ترتیب طبقات) تابع متن وقفنامه است. هر جا وقفنامه ساکت باشد، قواعد عمومی و نظر متولی/حاکم اعمال میشود. 3) طبقات و ترتیب انتفاع - اگر واقف طبقات را ذکر کرده باشد (مثلاً پسرانِ خود، سپس پسرانِ پسران و…)، حق انتفاع به همان ترتیب جاری است. در نبودِ تصریح، عرف وقف اولاد به ترتیب طبقات نسلی تفسیر میشود. - در
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
