پاسخ کوتاه: در معامله فضولی، تا زمانی که مالک اجازه نداده است، منافع و ثمرات مال اصولاً متعلق به مالک اصلی است؛ مگر اینکه مالک معامله را اجازه کند که در این صورت اثر اجازه به طور کلی به زمان وقوع عقد سرایت میکند و منافعِ در فاصله نیز تابع همان سرایت خواهد بود. اگر مالک رد کند، منافع در این مدت برای مالک است و متصرف فضولی (یا منتقلالیه) فقط در حدود استحقاق اجرتالمثل و مخارج ضروری قابل جبران است. توضیح حقوقی با استناد: - ماهیت معامله فضولی: مطابق مواد 247 تا 263 قانون مدنی، معامله بدون اذن مالک “غیرنافذ” است و صحت آن معلق بر اجازه مالک
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری