منظور از «منشأ دعوی» در حقوق ایران، واقعه حقوقی یا منبع ایجادکننده حق مورد ادعاست؛ یعنی آن علت بنیادی که حق یا تکلیف مورد مطالبه در دادگاه از آن زاده میشود. به بیان ساده، منشأ دعوی «علتِ ایجاد حق» است، نه صرفاً حادثه یا اقدامِ نقضکننده آن. تمایز با مفاهیم نزدیک: - سبب دعوی: معمولاً به رخداد یا اقدام مشخصی گفته میشود که نقض حق را رقم میزند و دعوی را بالفعل میکند (مانند عدم ایفای تعهد در سررسید، ورود خسارت، تصرف عدوانی). سبب، ماشه طرح دعوی است. - مبنای حقوقی دعوی: عنوان حقوقی و قواعد حاکم بر ادعا (مثلاً مسئولیت ق
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری