پاسخ کوتاه و کاربردی - منشأ دعوی: رابطه حقوقی بنیادین که دعوی بر آن استوار است (مثل: قرارداد بیع، قرارداد پیمانکاری، مسئولیت مدنی غیرقراردادی). - سبب دعوی: واقعه یا نقض مشخصی که از دل منشأ برمیخیزد و حق مراجعه به دادگاه را فعال میکند (مثل: عدم پرداخت ثمن، تأخیر در تحویل، عیب مبیع، فسخ/انحلال، اجرای ناقص). مبنای حقوقی در قانون - ماده 51 قانون آیین دادرسی مدنی: خواهان باید مشخصات و «دلایل و منضمات دعوا» و «خواسته و بهای آن» و «جهات دعوا» را ذکر کند. «جهات دعوا» در دکترین شامل منشأ و سبب است. - ماده 198 و 515 ق.آ.د.م: لزوم اثبات ادعا و قابلیت مطالبه خسارات ناشی از عدم اجرای تعهد یا تأخیر. - مواد 219 تا 231 قانون مدنی: لزوم قراردادها و آثار عدم اجرای تعهدات. - مواد 221، 222، 226، 227، 229 ق.م: مسئولیت متعهد در عدم انجام و تأخیر، لزوم اثبات عدم امکان انتساب برای معافیت. - ماده 362 و 422 ق.م (در بیع): آثار عقد و ضمان عیب. نمونههای قراردادی برای تفکیک منشأ و سبب در عمل، با درج بندهای روشن میتوانید منشأ (رابطه حقوقی) و اسباب بالقوه دعاوی (وقای
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
