پاسخ کوتاه کاربردی: - منشأ دعوی (منشأ حق): واقعه حقوقی یا عمل حقوقیای است که حق را ایجاد میکند (مثل عقد بیع، ایقاع، اتلاف، غصب). - سبب دعوی (مبنای طرح دعوی): عنوان حقوقیای است که خواهان بر اساس آن حق خود را در دادگاه مطالبه میکند (مثل مطالبه ثمن به استناد عقد بیع صحیح، مطالبه خسارت به استناد مسئولیت مدنی ناشی از تقصیر). اثر در بار اثبات: 1) چه چیزی را چه کسی باید اثبات کند؟ - اصل کلی: به موجب ماده 1257 قانون مدنی و ماده 199 قانون آیین دادرسی مدنی، هر کس مدعی حقی است باید وجود آن را ثابت کند؛ و منکر محتاج به دلیل نیست مگر خلاف اصل یا امارهای را ادعا کند. - بر این اساس، خواهان باید «منشأ حق» ادعایی خود را که سبب دعوی را تغذیه میکند ثابت کند. اگر سبب دعوی متکی بر یک منشأ خاص است، اثبات همان منشأ و ارکان آن بر عهده خواهان است. مثال: در دعوای مطالبه ثمن به سبب «عقد بیع»، خواهان باید انعقاد بیع صحیح، تسلیم مبیع یا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری