پاسخ حقوقی (ایران): 1) مبانی قانونی ارش و دیه نقص زیبایی - ماده 448 قانون مجازات اسلامی 1392: ارش، دیه غیرمقدر است که میزان آن در شرع تعیین نشده و به نظر کارشناس با رعایت نوع و کیفیت جنایت، تأثیر آن بر سلامت مجنیعلیه و خسارات وارده تعیین میشود. - ماده 449: معیار تعیین ارش، نوع جنایت، نقص حاصل، وضعیت مجنیعلیه، تأثیر جنایت بر کارایی عضو و زیبایی و عرف است. - ماده 450: در موارد دیه مقدر، اگر خسارت اضافی وارد شود که دیه معینی ندارد، میتوان علاوه بر دیه، ارش مطالبه کرد. - ماده 709 و بعد: دیات مقدر برخی جراحات و اعضا را مشخص کردهاند. هرجا عنوان مقدر ندارد یا زیبایی بهتنهایی مخدوش شده، موضوع ارش است. - رأی وحدت رویه/رویه قضایی: مرجع تخصصی تشخیص نوع صدمه و درصد نقص، سازمان پزشکی قانونی است و قاضی بر مبنای نظریه کارشناسی حکم به میزان ریالی (با مبنای دیه کامل سال) میدهد. 2) جایگاه “نقص زیبایی” در عمل - هر آسیبی که موجب بدشکلی، اسکار، تغییر رنگ پایدار، ریزش مو در ناحیه قابل رؤیت، عدم تقارن چهره، فرورفتگی/برجستگی غیرطبیعی و موارد مشابه شود، اگر دیه مقدر مشخصی نداشته باشد، ذیل ارش نقص زیبایی ارزیابی میشود. - اگر برای همان صدمه دیه مقدر وجود دارد (مثلاً جائفه، موضحه، شجاج خاص)، آن دیه ملاک است؛ اما چنانچه افزون بر آن، عارضه زیبایی مستقل و مازا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری