پاسخ حقوقی (بر مبنای قوانین ایران و رویه عملی): 1) مبانی قانونی ارش و دیه - دیه: مقادیر مقطوعاند که قانون یا شرع برای صدمات معین مشخص کرده است (مواد 448، 449 و 709 به بعد قانون مجازات اسلامی 1392). - ارش: دیه غیرمقدر است؛ هر جا برای صدمه عدد معین وجود ندارد، قاضی با جلب نظر پزشکی قانونی و کارشناسان، ارش را به تناسب نقص ایجادشده تعیین میکند (مواد 449، 454، 459 و 564 ق.م.ا). - مبنای پولی: مبلغ «دیه کامل انسان» هر سال توسط قوه قضاییه اعلام میشود (بند ت ماده 549 و رویه سالانه). مبالغ دیات و ارشها نهایتاً بر مبنای دیه کامل سال حادثه یا سال پرداخت (با توجه به ماده 548 و قاعده لزوم پرداخت دیه به نرخ زمان پرداخت در رویه قضایی) محاسبه و به ریال/تومان تبدیل میشوند. 2) نقش نظریه پزشکی قانونی در درصد آسیب - پزشکی قانونی معمولاً یکی از دو نوع اظهارنظر میکند: الف) در صدمات دارای دیه مقدر: تعیین نوع صدمه برای انطباق با مواد 709 تا 727 (مثلاً شکستگی، قطع عضله، فلج، از بین رفتن حس، جراحتهای حارصه تا دامیه و…). ب) در صدمات بدون رقم معین: اعلام درصد نقص عضو/کاهش کارکرد (Perm
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
