دارنده حق عبور (حق مرور/حقالعبور) در حقوق ایران معمولاً ذینفعِ یک حق ارتفاق است که برای دسترسی به ملک یا استفاده مؤثر از آن، مجاز به عبور از ملک دیگری میشود. این حق میتواند ناشی از قرارداد، وصیت، تقسیم ترکه یا ضرورت (راهضروری) باشد. مهمترین محدودیتها و قواعد حاکم بر حق عبور به استناد قانون مدنی و قوانین مرتبط به شرح زیر است: 1) حدود و نحوه استفاده - استفاده در حدود نیاز متعارف: دارنده حق عبور باید در حد نیاز متعارف و مطابق کیفیت مقرر (قراردادی یا عرفی) از مسیر استفاده کند؛ تجاوز از حدود مقرر، ممنوع است. مستند: مواد 93 تا 95 و 102 قانون مدنی (قاعده تبعیت ارتفاق از حد مقرر و عرف). - منع تغییر ماهیت یا تشدید غیرمتعارف: تغییر نوع استفاده یا تحمیل بار اضافی که موجب افزایش مزاحمت یا خسارت برای ملک خادم شود، مجاز نیست؛ مگر با تراضی. مثال: تبدیل عبور پیاده به عبور وسایل نقلیه سنگین بدون حق یا توافق. مستند:
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری