پاسخ کوتاه و کاربردی: - مبنا: بند ۳ ماده ۴۲۶ قانون آیین دادرسی مدنی یکی از جهات اعاده دادرسی را «تعارض مفاد دو حکم قطعی» میداند. اما اثر پذیرش اعاده دادرسی بر اجرای حکم، مستقیماً در ماده ۴۲۹ و نیز در مواد ۴۳۸ تا ۴۴۰ تبیین شده است. - اصل بر عدم توقف اجرا: صرف تقدیم دادخواست اعاده دادرسی و حتی صرف «پذیرش» (قرار قبول اعاده در مرحله بدوی) موجب توقف اجرای حکم قطعی نیست؛ مگر به تشخیص دادگاه صادرکننده حکم مورد اعاده و با احراز ضرورت. مستند: ماده ۴۲۹ ق.آ.د.م. - امکان دستور توقف (تعلیق اجرای حکم): 1) دادگاهی که حکم مورد اعاده را صادر کرده، در صورت احراز ورود خسارت غیرقابل جبران یا دشواری جبران و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری