با زیان دوره چگونه برخورد می‌شود؟

در شراکت‌های مدنی (اعم از شرکت مدنی موضوع مواد 571 تا 606 قانون مدنی، یا مشارکت قراردادی بین اشخاص)، قاعده کلی این است که سود و زیان تابع آورده، شرط ضمن عقد، و حدود مسئولیت شرکا است. برای برخورد درست با «زیان دوره»، باید هم به قانون و هم به مفاد قرارداد شراکت رجوع کرد. راهنمای عملی به شرح زیر است: 1) مبانی قانونی - قانون مدنی: - ماده 575: اداره اموال مشترک به تراضی همه شرکا است؛ آثار مالی توافق‌ها درباره تقسیم سود و زیان نیز معتبر است مگر خلاف قواعد آمره. - ماده 575 و قاعده لزوم قراردادها (ماده 219): آنچه در قرارداد درباره نحوه تقسیم سود و تحمل زیان شرط شده، اصل است. - قاعده «الخراج بالضمان» در فقه و رویه: کسی که ضامن است (ریسک از بین‌رفتن مال/سرمایه را می‌پذیرد) استحقاق منفعت دارد؛ به تبع، تحمل زیان اصولاً بر عهده صاحبان سرمایه است مگر شرط خلاف معتبر. - قانون تجارت (برای شرکت‌های تجاری): - ماده 108 و 158 قانون تجارت درباره شرکت با مسئولیت محدود و سهامی: تقسیم منافع پس از کسر زیان‌های وارده و برداشت اندوخته‌ها است. در ش