تعریف و مبانی قانونی «مشاغل سخت و زیانآور» در حقوق کار ایران 1) تعریف قانونی - مطابق ماده 76 قانون تأمین اجتماعی و آییننامه اجرایی مشاغل سخت و زیانآور (مصوب هیأت وزیران 1385/02/26 و اصلاحات بعدی)، «مشاغل سخت و زیانآور» به کارهایی گفته میشود که عوامل فیزیکی، شیمیایی، مکانیکی و بیولوژیک محیط کار، فراتر از حدود مجاز استانداردهای ایمنی و بهداشت حرفهای بوده و در بلندمدت باعث بیماریهای شغلی، فرسایش جسمی و روحی، یا کاهش توان کاری میشوند، حتی با بهکارگیری تمهیدات ایمنی و بهداشتی معمول. - تبصرهها و پیوستهای آییننامه، مشاغل را در دو گروه کلی طبقهبندی میکنند: الف) ذاتاً سخت و زیانآور: ماهیت شغل بهگونهای است که حتی با اقدامات حفاظتی، زیانآوری بهطور کامل حذف نمیشود. ب) عارضاً سخت و زیانآور: در حالت عادی سخت و زیانآور نیست اما به دلیل نبود یا نقص تجهیزات ایمنی، شرایط، ساعات کار، یا نحوه انجام، بهصورت زیانآور در میآید. 2) شاخصها و معیارهای شناسایی - معیارها بر اساس ضوابط بهداشت حرفهای مصوب وزارت بهداشت، استانداردهای حفاظت فنی وزارت کار، و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
