پاسخ کوتاه و عملی: 1) مبنای قانونی - عدم تحمل حبس: ماده 522 قانون آیین دادرسی کیفری (ق.آ.د.ک) و تبصرههای مرتبط؛ همچنین مقررات سازمان پزشکی قانونی درباره تشخیص عدم تحمل. - مرخصی استعلاجی: مواد 512 و 513 ق.آ.د.ک (اختیارات قاضی اجرای احکام/دادستان در تعویق یا تنظیم نحوه اجرای حکم در موارد خاص) و آییننامه سازمان زندانها (مرخصی درمانی با نظر کمیسیون پزشکی و موافقت مراجع قضایی). 2) مخاطب و مرجع صالح - در مرحله اجرای حکم، مرجع اصلی «قاضی اجرای احکام کیفری» محل اجرای حکم است. درخواست ابتدا به واحد اجرای احکام زندان/دادسرا تسلیم و در دفتر اجرای احکام ثبت میشود. - اگر محکوم خارج از زندان باشد (مثلاً با وثیقه یا احضار)، درخواست به اجرای احکام دادسرای صادرکننده دستور اجرای حکم تقدیم میگردد. - در هر دو مورد، ارجاع برای نظر تخصصی به پزشکی قانونی و/یا کمیسیون پزشکی زندان انجام میشود. در نهایت تصمیم با قاضی اجرای احکام است. در صورت مخالفت یا اختلاف مهم، امکان طرح موضوع نزد دادستان و نیز اعتراض در دادگاه صادرکننده حکم یا دادگاه تجدیدنظر حسب مورد وجود
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری