راهنمای عملی مرخصی استعلاجی و عدم تحمّل مجازات حبس در حقوق ایران الف) مبانی قانونی - قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲: - ماده ۵۰۲: هرگاه محکومعلیه به بیماری جسمی یا روانی مبتلا باشد که تحمل کیفر را دشوار کند، دادگاه میتواند اجرای مجازات را تعویق یا تبدیل کند؛ در جرائم حدی و قصاص و دیات نیز حسب مورد احکام خاص دارد. - ماده ۵۰۳: چنانچه بیماری مانع اجرای مجازات معیّن (مثلاً حبس در مکان معمول) باشد، دادگاه میتواند شیوه اجرا را تغییر دهد. - ماده ۵۲۲: در بیماریهای غیرقابل علاج که اجرای مجازات را با اشکال جدی مواجه میکند، تصمیمات حمایتی قابل اتخاذ است. - آییننامه اجرایی سازمان زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور (مصوب ۱۳۸۴ و اصلاحات بعدی)، بهویژه: - مواد مربوط به مرخصی و اعزام به مراکز درمانی (معمولاً مواد ۲۱۳ به بعد، و دستورالعملهای داخلی سازمان زندانها درباره کمیسیون پزشکی و مرخصی استعلاجی). - قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲: - مواد ۵۰۲ و ۵۰۳ ق.م.ا. ناظر به تصمیمات دادگاه است؛ در مرحله اجرای حکم، قاضی اجرای احکام مطابق مواد ۴۸۲، ۴۸۳ و مقررات عام میتواند پیشنهاد یا دستور مقتضی دهد. - دستورالعملها و بخشنامههای قوه قضاییه درباره کمیسیون پزشکی قانونی، اعزام به بیرون از زندان و مرخصی درمانی (بهروزرسانیهای استانی نیز مؤثر است). ب) تفکیک دو نهاد: «عدم تحمل حبس» و «مرخصی استعل
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری