راهنمای عملی «عدم تحمل حبس» و «مرخصی استعلاجی» در حقوق ایران — در صورت مخالفت مرجع قضایی چه باید کرد؟ 1) عدم تحمل حبس (تعویق اجرای مجازات به جهت عذر پزشکی) - مبنا و شرایط: - مطابق مواد 502 و 505 قانون آیین دادرسی کیفری و ماده 116 قانون مجازات اسلامی (مصوب 1392)، هرگاه محکومعلیه به بیماری جسمی یا روانی دچار باشد که: - تحمل حبس را به طور جدی دشوار یا خطرناک کند، یا - اجرای مجازات موجب تشدید غیرقابل جبران یا به خطر افتادن جان او شود، دادگاه میتواند اجرای مجازات را موقتاً معلق/متوقف کند، تبدیل به مجازات مناسبتری نماید (مثل جزای نقدی یا خدمات عمومی در صورت امکان قانونی)، یا دستور درمان و نگهداری در مراکز درمانی را صادر کند. - تشخیص امر پزشکی با نظریه پزشکی قانونی است. زندان مکلف است محکوم را به پزشکی قانونی اعزام کند. شما نیز میتوانید دادخواست/درخواست مستند به مدارک پزشکی ارائه دهید و تقاضای اعزام کنید. - مرجع صالح: - اصل بر صلاحیت دادگاه صادرکننده حکم (قاضی اجرای احکام کیفری زیر نظر همان دادگاه). ماده 502 ق.آ.د.ک: در صورت ابتلا به بیماری جسمی یا روانی و عدم امکان تحمل، دادگاه صادرکننده حکم با جلب نظر پزشکی قانونی تصمیم میگیرد. - در مرحله اجرا، قاضی اجرای احکام درخواست را گزارش و پیشنهاد میدهد و دادگاه تصمیم میگیرد. - مدارک لازم: - سوابق پزشکی معتبر، گواهی پزشک معالج،
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری