پاسخ بهصورت حقوقی-فقهی (با تکیه بر حقوق ایران و منابع فقه امامیه): 1) فلسفه عده در فقه و حقوق ایران - حکمتهای اصلی: استبراء رحم (اطمینان از عدم بارداری برای جلوگیری از اختلاط نسب)، حفظ حرمت و کرامت زوجیت سابق، فرصت ترمیم عاطفی و اجتماعی، و در برخی مذاهب حکمتهای عبادی. در حقوق ایران (مبتنی بر فقه امامیه)، عده عمدتاً ناظر به جلوگیری از اختلاط نسب و رعایت نظم عمومی خانواده است. - مستندات قانونی: مواد 1150 تا 1158 قانون مدنی ایران. از جمله: - ماده 1150: تعریف عده. - مواد 1151 تا 1153: مدت عده طلاق و فسخ نکاح و انقضاء عقد منقطع. - ماده 1154: عده وفات (چهار ماه و ده روز؛ و در صورت حاملگی، تا وضع حمل، هرکدام طولانیتر). - ماده 1155: زن یائسه و غیرمدخوله عده ندارند (جز در وفات که غیرمدخوله نیز عده وفات دارد). - ماده 1158: ملحق شدن طفل به شوهر و اماره فراش. - در فقه امامیه نیز عده حاملگی تا وضع حمل، و امارات فراش برای الحاق نسب مورد تاکید است (تحریرالوسیله، جواهرالکلام، شرایع). 2) مقایسه اجمالی در ادیان و مذاهب - فقه امامیه (شیعه): عده طلاق سه طُهر، عده وفات چهار ماه و ده روز، عده نکاح موقت دو طُهر (یا 45 روز در صورت عدم حیض). فلسفه غالب: استبراء رحم و صی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری