رابطه زمان اجرا با ماهیت تعهد در حقوق ایران چگونه است؟ پاسخ کوتاه: زمان اجرای تعهد معمولاً تابع ماهیت آن تعهد و توافق طرفین است. اگر موضوع تعهد ذاتاً زمانمند یا زوالپذیر باشد، زمان جزء مقوم تعهد است و عدم اجرا در موعد، نقض اساسی تلقی میشود. در سایر موارد، اصل بر فوریت اجراست مگر آنکه موعد، مهلت یا ترتیبی بین طرفین یا قانونگذار مقرر شده باشد. توضیح تفصیلی و مستند: 1) اصل فوریت در وفای به عهد - به موجب مواد 219 و 220 قانون مدنی، قراردادها لازمالاتباعاند و متعهد باید به مفاد تعهد عمل کند. اگر در قرارداد زمانی برای اجرا تعیین نشده باشد، اصل بر فوریت است؛ یعنی متعهد باید بلافاصله پس از مطالبه داین یا در «زمان متعارف» اقدام کند. - رویه و دکترین: در فقدان موعد، عرف و اوضاعواحوال برای تعیین «زمان معقول» ملاک قرار میگیرد (مواد 220 و 225 ق.م. درباره لزوم رعایت متعارف و توابع عقد). 2) موعد در تعهدات و نقش توافق - ماده 224 ق.م.: الفاظ عقود بر معانی عرفیه حمل میشود؛ لذا اگر در ع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری