پاسخ به زبان ساده و با استناد حقوقی 1) تعریف صلحنامه عادی - صلحنامه، قراردادی است که طرفین به موجب آن برای پایان دادن به دعوا یا پیشگیری از نزاع، یا برای انتقال/اسقاط/ایجاد حق، با یکدیگر تراضی میکنند. مبنای قانونی: مواد 752 تا 770 قانون مدنی. - صلحنامه “عادی” یعنی قرارداد صلحی که در برگه معمولی و بدون تشریفات رسمی (بدون ثبت در دفتر اسناد رسمی) میان طرفین تنظیم و امضا شده است. از نظر ماهیت، یک سند عادی محسوب میشود (ماده 1289 قانون مدنی؛ ماده 1293 و 1295 در خصوص اعتبار اسناد). 2) سند رسمی چیست؟ - سند رسمی نوشتهای است که توسط مأمور رسمی در حدود صلاحیت و مطابق مقررات قانونی تنظیم شده باشد (ماده 1287 قانون مدنی). نمونههای رایج: اسناد تنظیمی در دفاتر اسناد رسمی (نقلوانتقال، صلح، هبه)، اسناد سجلی، صورتجلسات رسمی. - ویژگیها: تاریخ و مندرجات آن نسبت به طرفین و اشخاص ثالث معتبر است مگر جعل یا بیاعتباری آن اثبات شود (مواد 1290 و 1305 قانون مدنی). لازمالاجرا بودن برخی اسناد رسمی نیز در قانون اجرای اسناد رسمی و آییننامههای مرتبط پیشبینی شده است. 3) تفاوتهای کلیدی صلحنامه عادی با سند رسمی - اعتبار و قابلیت استناد: • صلحنامه عادی: سند عادی است؛ اعتبارش بین امضاکنندگان و قائممقامشان پذیرفته میشود، اما در برابر ثالث قدرت اثباتی محدودتری دارد و ممکن است
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
