در مقام تنظیم مفاد صلحنامه (چه بهصورت عادی و چه در قالب سند رسمی در دفتر اسناد رسمی)، رعایت نکات زیر برای اعتبار، قابلیت اجرا و پیشگیری از اختلافات آتی ضروری است. در موارد لازم به قوانین مربوط (قانون مدنی، قانون ثبت، آییننامه دفاتر اسناد رسمی) اشاره میشود. 1) احراز اهلیت، قصد و رضای طرفین - اهلیت: صلحکننده و متصالح باید بالغ، عاقل و رشید باشند (مواد 210، 211، 213 قانون مدنی). - قصد و رضا: معامله باید ناشی از اراده آزاد باشد؛ اکراه و اشتباه موجب عدم نفوذ یا بطلان است (مواد 190، 199، 200، 203 ق.م). - نمایندگی: در صورت امضای وکیل/نماینده، ارائه و تصریح حدود اختیارات الزامی است (مواد 656 به بعد ق.م). تجاوز از حدود وکالت موجب عدم نفوذ است. 2) احراز و تصریح دقیق طرفین و سمتها - مشخصات کامل: نام، نام پدر، کد ملی، شماره شناسنامه، تاریخ تولد، نشانی. برای اشخاص حقوقی: نام، شماره ثبت/شناسه ملی، نشانی، نماینده و مستندات نمایندگی. - در اسناد رسمی، ارائه مدارک هویتی و ثبت آن الزامی است (قانون ثبت و آییننامه دفاتر اسناد رسمی). 3) موضوع صلح و قابلیت نقلوانتقال - تعیین دقیق مورد صلح: مال، منفعت، حق دینی یا عینی، دعوی، اسقاط حق و… (ماده 752 به بعد ق.م). مبهم نبودن موضوع (مواد 214 و 216 ق.م). - قابلیت نقل: برای اموال غیرمنقول، ذکر پلاک ثبتی، بخش، مساحت، حدود اربعه، شماره سند مالکیت. برای اموال منقول، مشخصات یکتا (شمار
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
