بار اثبات در اتهام خیانت در امانت چگونه توزیع می‌شود؟

پاسخ به‌صورت حقوق ایران و با استناد: 1) مبنای اتهام و عنصر قانونی - جرم خیانت در امانت در ماده 674 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات 1375) تعریف شده: تسلیم مال به‌صورت امانی (به یکی از عناوین ودیعه، اجاره، عاریه، وکالت یا هر قرارداد امانی)، سپس استعمال/تصاحب/تلف/مفقود کردن آن برخلاف مقصود مالک یا متصرف قانونی. - در خصوص چک، اصل بر این است که چک سند پرداخت است، اما اگر ثابت شود چک به‌عنوان «مال امانی» سپرده شده (مثلاً نزد طرف مقابل برای وصول در شرایط خاص، تضمین انجام تعهد، یا نگهداری به‌عنوان امانت) و سپس برخلاف اذن مصرف یا وصول شده، امکان انتساب عنوان خیانت در امانت مطرح می‌شود. هیئت عمومی دیوان عالی کشور در آرای متعدد تأکید کرده که صرف عدم پرداخت یا برگشت چک جرم خیانت در امانت نیست و باید وصف امانی و سوءنیت خاص احراز شود. 2) بار اثبات در فرایند کیفری - اصل: طبق اصل 37 قانون اساسی و ماده 4 قانون آیین دادرسی کیفری 1392، اصل بر برائت است و بار اثبات اتهام بر عهده شاکی و دادستان است. - در خیانت در امانت، شاکی باید هر