به طور خلاصه: معامله افراد بیسواد صحیح است، اما برای اعتبار و قابلیت استناد آن، رعایت تشریفات خاص لازم است. مهمترین تشریفات، تنظیم سند رسمی یا عادی با حضور شخص و اخذ «اثر انگشت» به جای امضاء، قرائت متن قرارداد برای فرد بیسواد و احراز هویت و قصد و رضای او توسط مقام تنظیمکننده یا شهود معتبر است. عدم رعایت این تشریفات میتواند موجب بیاعتباری سند بهعنوان دلیل یا حتی بطلان/قابلیت ابطال معامله شود، بسته به اوضاع و احوال. چارچوب قانونی و عملی 1) اصل صحت و اهلیت - ماده 10 و 190 قانون مدنی: قراردادها با شرایط اساسی صحت (قصد، رضا، اهلیت، معین بودن موضوع، مشروعیت جهت) معتبرند. بیسوادی بهتنهایی سلب اهلیت نمیکند؛ اما در احراز قصد و رضا، دقت بیشتری لازم است. - مواد 1207 تا 1210 قانون مدنی: بیسوادی از اسباب حجر نیست. لذا شخص بیسواد اصولاً اهل معامله است مگر اینکه دلالت بر عدم درک موضوع یا فریب داشته باشد. 2) تشریفات شکلی برای اشخاص بیسواد - قانون ثبت اسناد و آییننامه دفاتر اسناد رسمی: در تنظیم اسناد رسمی با اشخاص بیسواد: - متن سند باید برای متعام
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری