در دعاوی مربوط به معاملات اشخاص بیسواد، اثبات عدم صحت یا بیاعتباری معامله معمولاً بر محور رعایت یا عدم رعایت تشریفات قانونی تنظیم سند و احراز قصد، رضا و آگاهی طرف بیسواد میچرخد. نقش کارشناسی رسمی در اینگونه دعاوی بسیار کلیدی است، زیرا دادگاه برای تشخیص صحت تشریفات، احراز اراده واقعی، و کشف هرگونه تقلب یا اغفال، به نظر تخصصی نیاز دارد. چارچوب حقوقی اصلی - ماده 1301 قانون مدنی: امضا، مهر یا اثر انگشت به منزله انکارناپذیری منتسبالیه است، مگر خلافش ثابت شود. در خصوص افراد بیسواد، اثر انگشت معمولاً جایگزین امضا میشود. - ماده 1314 قانون مدنی و مواد 1257 به بعد: بار اثبات و ادله اثبات دعوی. - مواد 10، 190، 191 قانون مدنی: شرایط اساسی صحت معاملات (قصد، رضا، اهلیت، معین بودن مورد معامله، مشروعیت جهت). - ماده 195 قانون مدنی: معامله محجور (یا فاقد قصد و رضا) باطل/قابل ابطال. - قانون آیین دادرسی مدنی، مواد مربوط به ارجاع امر به کارشناسی (بهویژه مواد 257 الی 269 ق.آ.د.م): امکان جلب نظر کارشناس، تعدد کارشناسان، کارشناسی تکمیلی و هیأت کارشناسی. - مقررات ثبتی و اسناد رسمی: برای اسناد رسمی، رعایت تشریفات توسط سردفتر و قرائت مفاد سند برای بیسواد و اخذ اثر انگشت و معرفی گواه باسواد از نکات عملی مهم (بندهای آییننامه دفاتر اسناد رسمی و بخشنامههای سازمان ثبت). محورهای اثبات عدم
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری