خلاصه پاسخ: - در معاملات با افراد بیسواد، رعایت تشریفات قانونی الزامی است: قرائت مفاد سند توسط شخص ثالث مورد اعتماد طرف بیسواد و درج گواهی قرائت و فهم در متن سند با امضای/اثر انگشت شخص بیسواد و گواهیدهنده. - فقدان “گواهی قرائت” در اسناد عادی معمولاً موجب تزلزل اعتبار سند بهعنوان دلیل اثباتی قوی و امکان ابطال یا غیرنافذ شناختن معامله به استناد فقدان قصد/رضا یا تدلیس/اغفال میشود. - در اسناد رسمی (دفترخانه)، عدم رعایت تشریفات قرائت برای بیسواد میتواند موجب بیاعتباری سند در برابر شخص بیسواد یا قابلیت ابطال آن باشد، هرچند اصل رسمیبودن سند علیه طرف مقابل باقی است. - بار اثبات و نحوه اقدام: با تمسک به مواد 190، 191، 199، 219، 221، 223، 1257 قانون مدنی، مواد 1284 تا 1296 قانون مدنی (دلایل اثبات)، ماده 62 و 67 قانون ثبت و آییننامه دفاتر اسناد رسمی درباره افراد بیسواد، و قواعد عمومی رضا و جهت معامله. در عمل: دادخواست ابطال/عدم نفوذ/بطلان یا تنفیذ، حسب مورد. مبنای حقوقی و چارچوب 1) شرایط اساسی صحت معامله: - ماده 190 ق.م: قصد، رضا، اهلیت، معین بودن مورد، مشروعیت جهت. درباره افراد بیسواد، بحث اصلی احراز قصد و رضاست. - ماده 191 و 199 ق.م: تحقق عقد با قصد انشاء و مقرون بودن به چیزی که دلالت بر قصد کند؛ اکراه یا فقدان علم کافی میتواند رضا را مخدوش کند. 2) ادله کتبی و اعت
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری