خلاصه پاسخ: «اراضی مشمول منابع طبیعی» در حقوق ایران به اراضیای گفته میشود که طبق قوانین، جزو انفال و ثروتهای عمومی بوده و در مالکیت دولت (به نمایندگی سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور) قرار دارند یا تحت مدیریت آن هستند؛ از جمله جنگلها، مراتع، بیشهزارها، اراضی موات خارج از محدوده شهرها، اراضی ملیشده و اراضی ساحلی و مستحدث ساحلی. هرگونه تصرف، احیا، کشت یا کاشت در این اراضی بدون مجوز قانونی ممنوع است و میتواند با ضمانت اجراهای کیفری و حقوقی مواجه شود. مبنای قانونی و تعریفها: - اصل 45 قانون اساسی: انفال و ثروتهای عمومی از جمله جنگلها، بیشهها، مراتع و... در اختیار حکومت اسلامی است تا طبق مصالح عامه اداره شود. - ماده 1 قانون ملی شدن جنگلها و مراتع مصوب 1341: کلیه جنگلها و مراتع و بیشههای طبیعی و اراضی جنگلی ملی اعلام میشود. - قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها و مراتع (1
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری